Hart en ziel

In artikelen over beleggen staan doorgaans veel cijfers. Omzetten, winsten ratio’s, indexen. Daardoor wordt de indruk gewekt dat we hier met exacte wetenschap van doen hebben. Met de juiste formules en modellen zou je het verloop van beurskoersen kunnen analyseren, begrijpen en tenslotte ook voorspellen.

We kunnen een ruimtesonde naar Venus sturen, waarom zouden we dan een relatief eenvoudige opgave als het voorspellen der koersen niet kunnen volbrengen? Tegelijkertijd weten we dat beleggen zich soms voordoet als een variant op het piramidespel en dat het een universum is waarin alles beweegt. Ik durf de stelling aan dat het voorspellen van beurskoersen een utopie is. Door de immense hoeveelheid data, maar vooral omdat een koers de resultante is van menselijk gedrag dat per definitie onvoorspelbaar is. Niemand is vandaag in staat om de Googles, Apples en Microsofts van morgen aan te wijzen. Mijn stelling is dat het de belegger vrij staat, bij gebrek aan een sluitende theorie, zijn hart te volgen. En daarbij mag hij best een flinke scheut emotie door zijn Irish whisky roeren.

Ik juich dat toe: naarmate de betrokkenheid wordt opgevoerd, wordt beleggen leuker. Hoe meer binding hoe beter. ‘Zijn’ aandeel dat winst maakt, is als de zegen van zijn kluppie. Zou de homo oeconomicus, na het doorrekenen van alle alternatieven, altijd tot de meest optimale keuze komen? Die berekenende burger is mijns inziens een abstractie, zoals ook de 100% rationele belegger nergens op aarde rondloopt. Wat mij betreft, maar ik zoek geen volgers, mag de belegger zijn eigen tamboer volgen, zijn eigen lied zingen. Fan van Manchester United? Koop die aandelen. Ook al is de meerderheid daarvan in handen van een Russisch miljardair, die de club gebruikt om zijn aanzien bij bevriende miljardairs te verhogen. We willen tenslotte allemaal ergens bij horen.

Door te beleggen in bedrijven die hem aan het hart gaan, kan de belegger zich doen gelden. Zijn ‘stem’ weegt niet zwaar, maar hij telt wel. Op zijn eigen manier kan de belegger iets bijdragen aan een betere wereld. Door ‘nee’ te zeggen. Nee tegen kinderarbeid, tegen rechteloosheid, tegen vervuiling. Een statement. Als heel veel beleggers er net zo over denken, kan een leger mieren de steen van het hunebed verplaatsen.

En verder, belegger, hang eens de beest uit, waag een gokje, dans eens Afrikaans als er niemand kijkt! Ik werp mij niet op als spreekstalmeester van de chimpansee-methode; het maar lukraak aankopen van aandelen zonder enige voorstudie. Integendeel, de belegger moet erachter zien te komen of een bedrijf bij hem past. Bij die beslissing mogen persoonlijke ervaringen of gesprekken met medewerkers zwaar wegen. We moeten af van het schurende gevoel dat we er veel meer uit hadden kunnen halen als we maar de juiste beslissing hadden genomen. Het spijt me zeer: So etwas gibt’s nicht. Het enige baken waarop we kunnen koersen, is de kansberekening. Voor wat het waard is. Als de dokter zegt: ‘U heeft 49,3% kans op genezing.’ Wat weten we dan…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *