Uit de tijd van Theo Thijssen

Als je voor een oud gebouw staat, kun je plotseling overvallen worden door een historische opvlieger. Je realiseert je dat dit gebouw er, min of meer in dezelfde vorm, 300 jaar geleden ook al stond. Dat het gebouw het straatbeeld bepaalde van allen die je voorgingen. Misschien hebben zij, net als jij, er even bij stilgestaan, is hun blik langs de gevel gestreken, halfbewust. Want net als jij, hadden ze wel wat anders aan hun hoofd. In zijn onverstoorbare, dooie eentje verbindt het pand generaties die kwamen en gingen, door de tijd gewist. De stille getuige is overend gebleven.

Het is intrigerend te beseffen dat een bedrijf dat al bestond in een tijd die jij enkel kent van de geschiedenislessen of uit romans, tot de huidige dag voortleeft. Een bedrijf dat al bestond toen meester Theo Thijssen in de avonduren zijn “Kees de  jongen” schreef. Een bedrijf dat al reclame maakte toen Gustav Mahler naar Amsterdam kwam om zijn eerste symfonie te dirigeren. Misschien zijn hun emaillen wandreclames en papieren affiches hem wel opgevallen. Een firma die al exporteerde toen de jonge Vincent van Gogh door Amsterdam zwierf, te gast bij zijn oom, directeur van de Marinewerf. Hij zal zich hebben verwonderd bij de bouwput van het nieuwe Rijksmuseum, dat inmiddels glorieus gerestaureerd is.
Van al die bedrijven kunnen we één ding met zekerheid zeggen: het zijn overlevers, taaie knarren. Slim gebleven, vindingrijk, meebewegend met de tijd, het veranderende tij… En mettertijd heeft het overleven zich in hun genen genesteld. Aanpassing, flexibiliteit is een vaste waarde in hun ‘karakter’ geworden. En die eigenschap geeft mij vertrouwen.

In mijn jeugd ontketende mijn moeder en ware revolutie in haar domein. Zij introduceerde de Pyrex. Een glazen schaal voor in de oven; glas dat moeiteloos warmte opneemt zonder uit elkaar te spatten. Dat was me toch een sensatie. De fabrikant, Corning (anno 1851), thans de grootste producent van schermpjes voor mobiele telefoons, is nog altijd uitermate innovatief en avantgardistisch. In mijn portefeuille zijn oude bedrijven oververtegenwoordigd.

Ik realiseer me, vallend op oud, dat ik jonge blommen als Apple, Google, Microsoft over het hoofd zie. Hen behandel ik als nieuwkomers die zich nog in de tijd moeten bewijzen. Slagen ze daarin, dan omhels ik ze als de Hindoegod Vishna, met  vier armen.

Eén gedachte over “Uit de tijd van Theo Thijssen”

  1. Theo Thijssen, dan gaat je hart al open: Kees de jongen, onvergetelijke dromer: de innige wens, het schaakspel. Omdat het zoooo mooi is, zo tot de verbeelding spreekt, als je dat eens zou hebben… Ach god.
    En zo zwerf ik met de schrijver mee door stad en land en ik, die dat hele beleggen geen bal kan verdommen, volg zijn spoor alleen om het onderweg zijn, of om het spoor terug.
    Kijk uit naar de volgende reis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *